El Desdichado

Ben Zifiri Karanlık,- ben ki dul, - Çaresizim,
Şatosuna el konmuş ben, Aquitaine prensi

Tek yıldızım da öldü,
-şimdi yaldızlı sazım Taşıyor Melankolinin Kara güneşini.

Mezarındaki güzel, sana geçiyor nazım

Ver bana Pausilippe'i, İtalyan denizini
Nerde Gülle Asmanın kucaklaştığı üzüm
Ver bana yüreğimin hoşlandığı çiçeği

Amour muyum, Phoebus mü ?... Lusignan ya Biron mu?
Öpmüştü Kraliçem, hala kırmızı alnım;
Syrene'in mağrasında tatlı düşlere daldım...

Utkuyla gelip geçtim iki kez Acheron'u
Dile getirdim tek tek çalıp Orphée'nin lirini
Perinin, Ermiş Kızın hazin iniltilerini.

Şair : Gerard de Nerval