Çapkın Dul İstanbul

Sakince vuruyor akşam serinliğini yüzüme,
seyre dalıyorum kenti…
Ve bir diriliş başlıyor gün batımı saatinde,
bir Sultan salınıyor alaca entarili
kurtlar sofrasının şamdanı yerine…
*** *** *** *** ***
Servant’ın üzerinde musiki,
opera orkestrası,
kemane…
*** *** *** *** ***
Kanaviçe iğnesi elinde gramofon,
çatlak plakları gıcırdatıyor kendince;
bir tango çalıyor, bir tasavvuf müziği
*** *** *** *** ***
Bizim ki, hovarda hatun misali; işveli,
bir mini etekli, bir gelinlikli…
*** *** *** *** ***
Deli gönlü demlendiğinde;
çapkın dul süzerek çakır gözlerini,
içtimaya alıyor beyaz atlı askerlerini,
görevlendiriyor gönlünce…
ve her biri ayrı yol çiziyor not defterine.
*** *** *** *** ***
Ve şehir dansına devam ediyor,
gün batımı kızıllığı düşmüş üzerine.
Bir ayak vuruyor, bir el çırpıyor…
ince ince kıvırıyor… yanakları pembe,
eski gramofonun taş plakları eşliğinde.

Şiiri gönderen eser sahibi : Yusuf Ünal KARAN