Karnımda bebeğimle 20 yaşında dul kalacağım


20 yaşında evli ve karnında 7 haftalık bebeği olan ama bir türlü mutluluğu bulamayan bir genç kadınım...

9 ay önce evlendim kocamla. Nişandan beri aramızda kopukluk var. Daha doğrusu annesiyle ve ablasıyla anlaşamıyorum. Ben iyi bir firmada yüksek maaşla çalışıyorum. Görümcem ile aynı iş yerindeydik ama o işten çıkarıldı; ben devam ediyorum. Sanırım bu sorun oluyor. Birbirimize hiç ısınamadık benim evliliğim hakkında hep yorum yapıyor. Kocamla aramız pek de iyi sayılmaz. Zaten şu anda ben annemin evindeyim. Çünkü kocam anneme ve babama gitmemi istemiyor. Yine bu sebepten kavga ettik. Kaynanamla altlı üstlü oturuyoruz sadece yatmadan yatmaya evimize çıkıyoruz. Hiç yalnız kalamıyoruz. Kavgalar biraz da bundan çıkıyor.

O gün babamlar konuşmaya gelince görümcem "Bunlar anlaşamaz bu evlilik bitsin artık bebek de alınsın" dedi. Annem kaynanama "Çocuklar kendi evlerinde yaşasınlar ayrı olsunlar; artık yemeğe de alma" dedi. Kaynanam ise "Karısını almam ama oğlumu ayırmam yanımdan" dedi. Beynimden vurulmuşa döndüm sinirlendim "Madem yanından ayırmıyorsun o zaman neden evlendirdin oğlunu?" dedim. Kocamla aileler yüzünden çok ciddi kavga ediyoruz. Ben de birkaç kez "Gideceğim buradan kalmam artık" demiştim.

Ama sinirle söylenen bir şey bu. Kocam ise bana birkaç gündür "Olmaz artık bu evlilik yürümez" diyor. Son bir kez denemenin de zor olduğunu söylüyor. Ben evliliğimizi düzeltmek için çabalıyorum ama o beni hiç aramadı. Annesinin sözüne mi bakıyor bilmiyorum. En kötüsü karnımda bebeğimle 20 yaşında dul kalacağım. Büyükleri dinledim küçük yaşta evlendim şimdi kahrını çekiyorum. Bana yardımcı olun ne yapmalıyım eşimi aramaya devam edeyim mi yoksa hiç çekmeyip bitireyim mi? Yine de onu seviyorum. O da sevdiğini söylüyordu "Sana iğne batsa benim canım yanar" diyordu. Şimdi ne oldu da değişti?